ve kapatıldı aşk

ve sustu şehir
geriye hiçbir delil bırakmayan bir nabız noksanlığıyla
düğmesine basıldı
ve kapatıldı aşk

öncesindeydi
çocuk adımlıyorduk
şaşkınlıkla izlerken kürenin kabuğuna yapışmış
yer yüzünün en sakinleri
tıpkı zillere basıp kaçar gibi
küçülen ellerimiz
denkleştiremedi
oyunu kitabına uyduracak hiçbir denklemi
tıpkı duvarları çizip kaçar gibi
boyandık da acemi neşeye
yine de ellerimizden çıkmadı
duvarları kirlettiğimiz picassonun
efkar pasteli
şimdi tüm kelimeleri es geçmeli
seni ve beni 
bir yerlerde unutup gitmeli
geri saydırmalı tüm aritmetiği
ve zehirli bilmeli
satırların delirdiği
geçmişin üç fazla beş noksan 
dillendirdiklerini

şimdi
yokluğunda zaman ruhundan sarkan paçavralarla
kendinden utanmalı
tek celseyle boşanırken kendinden 
dehrin her bir anı

ve sustu tüm şehir
geriye hiçbir kayıt kalmadı

...*